<< Önceki Sayfa | 1 / 1 | Sonraki Sayfa >>
Cenazemiz Var
Çok sevdiğim dostum Emre Duman’ın
babası, uzun zamandır mücadele etmekte olduğu kansere yenik düşerek, bugün ruhunu
Yüce Yaradan’a teslim etmiştir. Ben şimdi Merzifon’a cenazesine gideceğim.
Hayır dualarınızı eksik etmeyin.
Deşifre!
Yazıya ulaşmak için tıklayın..
serzeniş...
Serzenişteyim dostlar. Yaradan’a karşı değil, kendi içime serzenişteyim. Gidenlerin ardından bakakalmama serzenişteyim. Hayatımı en iyi şekilde yaşamadığım için serzenişteyim. Umutlar taşırken yarına, onları gerçekleştiremeyeceğim için, geçmişte yaptıklarım ve yapamadıklarım için serzenişteyim. Hayatı öte yanından seyrederken, bana dokunmaz, zarar vermez sandığım için serzenişteyim. Verdiğim sözleri tutamadığım için serzenişteyim.
Sizlere de serzenişteyim. Beni tam anlamadığınız için. Hayatlarınızda çok kolay değişiklik yapıp beni unutabildiğiniz için. Bir ney sesinin hüznünü benle paylaşamadığınız için.
Hep bahar gelecek zannedip, gelmemesini görmek ne acı. Hayatı gözlerimizde basitleştirip öylesine yaşamak ne acı. Dikenli tellerin ardından el uzatamamak ne acı. Yapacaklarımızı hep yarına erteleyip, tembellik etmek… Korkusuz, kaygısız yaşamak… En son ne zaman ağlamıştım hiç hatırlamıyorum. Doya doya, hıçkırıklarla… Neler oluyor dostlar? Biz mi değişiyoruz, yoksa dünya mı? Yüreğimizde bir gram hüzün kalmadı mı yani? Böyle mi olmalıydık?
Mevlana ile bitireyim…
“Sevgide güneş gibi ol,
Dostluk ve kardeşlikte akarsu gibi ol,
Hataları örtmede gece gibi ol,
Tevazuda toprak gibi ol,
Öfkede ölü gibi ol,
Her ne olursan ol,
Ya olduğun gibi görün,
Ya göründüğün gibi ol…”
“Aşıkların gönüllerinin yanışıyla gözyaşları olmasaydı,
Dünyada su da olmazdı, ateş de.”
Tavsiye Ettiklerim
