O Çocuk...


Bir çocuk vardı.

Gözlerinde

Umutlar taşırdı.

Yarına öylece bakar,

Bembeyaz hayallere dalardı..

Gözleri gökyüzünde kaybolur,

Her gece yıldızlara bakardı..

 

Dünya döndükçe,

Çocuk büyüdü,

Hayalleri genişledikçe,

Yalnızlığa gömüldü,

Ne bir mum tutan oldu yoluna,

Ne yaralarını saran,

Ne ona bakan,

Ne ona gökyüzünü hatırlatan..

 

Yalnızlık büyüdü,

Umutlar kayboldu,

Yollar silindi,

Daha dün yürüdüğü..

Çocuk yalnız,

Çocuk harap,

Çocuk kırgın,

Gözlerinde umudu gören olmadı sonra,

Yüreğinde hayal tohumlarını da,

Gökyüzünü de unuttu çocuk,

Gözleri artık gözyaşıyla dost oldu,

Yüreği kırıldıkça hayalleri mahvoldu,

Gökyüzü ise ona düşman oldu..

 

Ve şimdi elini uzatmış size,

O çocuğu görebiliyor musunuz?

Sizden yardım istese,

Yaşlarını silebiliyor musunuz?

Derdini anlatsa,

Teselli edebiliyor musunuz?

Bunca yılın ardından bu çocuğu..

..siz

..hâlâ

..sevebiliyor musunuz?

 

sertalpbilal 2007




Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !