sertalp bilal..

Tebdil-i Mekan

Tue, 02 Oct 2007 02:48:00 +0300

Tebdil-i Mekânda ferahlık vardır dedik, artık yeni dükkandayız...
Hepinizi bekleriz :)

www.sertalpbilal.com

turuncu balığınız yayında... :)

↑ Grab this Headline Animator

.. ( devamı )

Sütçümüzün Adres Değişikliği

Mon, 01 Oct 2007 03:40:00 +0300

Bu yazıyı yazmak için Word’u açar açmaz burnumdan su akar gibi kan akmaya başladı. Nedenini bilmiyorum, şu an bir mendille burnumu kapatmış durumdayım. Kendi kanımı böyle cömertçe harcayınca kendimi biraz garip hissettim doğrusu. Durduk yerde böyle bir şeyin olması beni hem tedirgin etti, hem de meraklandırdı. Aslında başka şeyler yazacaktım, yazımın yolu değişti.

Bu arada unutmadan söyleyeyim kitap bastırma ile ilgili projemde birkaç değişiklik yaptım. Şimdi üzeri kapalı olan projemi sizinle belki sonra paylaşırım. Bugün İpek Abla’mın taşınma haberini aldım. Blogcu’nun belki de en hakikatli şairlerinden olan İpek Abla, (nam-ı diğer güzin apla) artık www.ikikent.info adresinde devam edecekmiş o güzel şiirlerine. Bende de buna benzer bir hazırlık var bu ara. Birkaç gün sonra ondan da haber vereceğim.

Kan diye girdik yazıya öyle devam edelim o halde. Kan, edebiyatta da çok kullanılan bir madde fark ettiğim kadarıyla. Kanımdasın, kanımı akıtsalar gibi ifadeler geldi aklıma en başta. Kan, bir meselenin veya kişinin önemini anlatmada kullanılan güçlü bir ifade. İnsan kan olmadan yaşayamaz birinci neden bu galiba. İkincisi de kanın hassaslığından olabilir. Elde tutması zor gibi. Yani küçük bir sıyrıkta bile dışarı çıkmaya çalışıyor. Kan bir ölüm anının en çok akılda kalan yanı değil midir hem? Her zaman ürkmüşümdür kandan. Geçen haftalarda sağlık merkezinde bir tüp kanımı aldıklarında bile (her ne hikmetse) üzülmüştüm.

Yazmak Üzerine...

Tue, 25 Sep 2007 10:24:00 +0300

Uzun zamandır aklımda olan konuların başında, yazdığım deneme türü yazıların kitap haline getirilmesi var. Bu aslında ticari kaygısı olmayan, kendimce bir eylem olarak algılanmalı. Yazdığım yazıların herhangi bir değeri olduğuna dair bir iddiam yok aslında. Yazılarım, kendi küçük dünyamın ardında gizlenen büyük düşlerin ve düşüncelerin paylaşılma amacını taşıyor belki de. Şu anda kitabını okumakta olduğum ve fikirlerinden çok etkilendiğim Jean Jacques Rousseau da kitabında şöyle diyor: “Montaigne’in yaptığı benzer bir işe, kendisininkine tamamen zıt bir amaçla girişiyorum; çünkü o Denemeler’ini sadece başkaları için yazmışken, ben Düşler’i sadece kendim için yazıyorum.” (Yalnız Gezenin Düşleri, sy.29) Bana kalırsa hem Denemeler hem de Yalnız Gezenin Düşleri, benim yazdığım yazıların temelini oluşturuyor. Ortaya yeni bir şey koyma gayesinde olmadan, okuduklarımla yaşadıklarımın bir sentezini yapmak istiyorum sadece. Diğer insanların okuması için bir isteğim yok aslında; çünkü yazdıklarımı okuyanlar bir şey elde edemiyorlar. Bunun nedeni yazılarımda herhangi bir iddiamın veya tezimin bulunmamasındandır. Çıkarımlarım kendime aittir ve pek çok insan tarafından kolayca bulunabilir. Yazılarımın hedefi düşünmeyi unutmuş insanlara yardımcı olabilmektir. Yazılarımı okumak isteyenlere ise tek tavsiyem “düşünmeleridir”. Okuyan çoğu insanın bazı konularda benden çok daha parlak fikirlere ve sonuçlara ulaşacağına eminim. Ben Rousseau’nun kitabını düşünmemi sağladığı için çok beğendim; her ne kadar düşünmeden okumayı seven bir insan olsanız da Rousseau sanki kitabı sizinle beraber yazmak ister gibi, sizi düşünmeye itiyor. Bazı düşün.. ( devamı )

..pembe ve mavi..

Thu, 20 Sep 2007 02:56:00 +0300

Pembe ve Mavi

Bir renk seçeyim dedim,

Ne siyah olsun istedim,

Ne de beyaz..

Ne karamsardım eskisi kadar,

Ne de ümidim kalmıştı yarınlara..

Güzel olsun istedim,

Hep olsun istediğim

Şeylerden vazgeçtiğim

çok mu zor?

Tue, 18 Sep 2007 18:08:00 +0300

Ve okulun ikinci gününün öğle arasındayım. Ders kayıt işlerinden illallah dedik ama hallettik yine de. Toplam 20 kredilik 7 tane ders alıyorum bu sene. 6 tanesi zaten zorunlu olan dersler. Blogu takip edenlerin bildiği üzere dil almaya çalışıyordum ve sonunda İtalyanca dersi için kaydımı yaptırdım. Şu an İspanyolca alma imkânım da var ama uğraşacak takatim olmadığı için İtalyancada karar kıldık.

En yoğun günüm pazartesi olacak bu dönem. Pazartesi toplam 8 saat dersim var. Buna karşın Cuma günü sadece 2 saat dersim var. Bir kurs falan da olmadığı için hafta sonlarım da boş görünüyor. Hayırlısı ile başladık seneye, Allah yüzümüzü kara çıkarmasın.

Yaklaşık iki gündür epeyce öksürüyorum. Özellikle yatağa uzanınca öksürük nöbeti tutuyordu. Dün gece de iyice halsizleştim. Başım çatlayacak kadar ağrıyordu. Annem ve ablamın telefondaki baskıları sonucu bu sabah Sağlık Merkezi’ne gittim. Valla hiç gülecek halim yoktu fakat doktor ve hemşireler cidden çok neşeliydiler. Kan tahlili için kan alınırken bile nasıl gülümsedim kendime şaşıyorum doğrusu. Allah’a şükür bugün biraz daha iyiyim. Hatta düne göre oldukça iyiyim. Bunda biraz da psikolojik tedavimi üstlenen Hüseyin’in rolü var. Dün gece baş ağrısı ile birlikte piyangodan çıkan moral bozukluğumu tedavi etti sağ olsun. Allah herkese böyle oda arkadaşı nasip etsin :)

Islak Islak...

Mon, 17 Sep 2007 21:38:00 +0300

Sürerim buluttan tarlaları,

Yağmurlar ekerim göğün göğsüne..

Güneşte demlerim senin çayını,

Yüreğimden süzer öyle veririm..

.. ( devamı )

İtalyan Balığı?

Sat, 15 Sep 2007 23:29:00 +0300

Ders kayıtları sonucu iyice kafayı yemiş bir balık var karşınızda. Aslında bu sene kararlıydım çok fazla oynamayacaktım ders programımla ama kanıma girdiler, dil alırsın dediler, iyi olur dediler…Ah dertli başım benim.. Önce İspanyolca için koşturdu balığınız. Olmadı ama :( Hemen doldurdular boş kalan yerleri. Sonra Pazartesi açılacak deyip oyaladılar. Balığınız bir umut Almanca’ya sarıldı o da olmadı. Tüm Endüstri Mühendisliği Almanca almak için hücum edilince balığınız ezildi bi güzel. Sonra İtalyanca’ya koştu balığınız. Tam oluyordu ki bir aksilik oldu.

Şimdi görünen o ki, pazartesi uğraşıp İtalyanca alacağım. Aslen bir Japon Balığı olan bu turuncu balık, İtalyan Balığı mı olacak acaba? Neyse..

Odamıza yerleştik Hüseyin’le. Her şeyi yerli yerine oturdu Allah’a şükür. Bir gün orada bir gün burada iftar da ediyoruz. Hüseyin’in Eskişehir’den getirdiği menekşe çiçeği ile iyice neşemiz arttı. Çiçeğimize “Mahmut” adını verdik. 2 günde bir suluyor, her gün güneşe çıkarıyoruz. Şimdilik 1 çiçeği var Mahmut’un ama yeni çiçekler de açıyor. Çok tatlı pembe bir çiçek Mahmut :)

Blogla uğraşamıyorum bu aralar. Yurda yerleştik, ders kaydı yaptık derken çok doluyu bu aralar. Dayımlara bile.. ( devamı )

Ve Başlıyoruz...

Mon, 10 Sep 2007 21:44:00 +0300

Uzun ve güzel bir tatilin ardından artık ziller benim için çalıyor. 2007-2008 Eğitim Öğretim Yılı için tekrar üniversitemizin kollarına atacağız kendimizi. Ödevleri ile olsun, midtermleri ile olsun, finalleri ile olsun müthiş bir heyecan ve koşuşturmaya dönüyoruz. 13 Eylül’den itibaren başlayacak olan ders kayıtları çilesi de bir yana.. Geçen senenin ikinci dönemi için yaptığımız ders kayıtları hala gözümün önünde. O ne çileydi. Bilgisayar Mühendisliği bölüm sekreterinin bize sinirli sinirli konuşması hala aklımda. Herkesin sinirlerinin gergin olması ister istemez sizi de geriyor. Ahmet’in ve Cansu’nun üstün çabaları olmasaydı istediğimiz hocalardan alamayacaktık dersleri.

Peki bu sene diyorum içimden. Şimdi oturup uzun uzun programlar yapacağız. O program olmayacak yer açılmış mı diye bilgisayar başında kalacağız uzun süre. Hepsi rahat bir dönem geçirebilmek için. İnşallah bu sefer daha az uğraşırız. Birilerinden bağırtı yemek inanın hiç içime sinmiyor.

Artık ikinci sınıfa geçmiş olarak yine büyük bir maceranın başındayız. Yarın gece otobüsle Ankara’ya gideceğim. Ve artık başlayacağız. Eh, sizden ricam dualarınızı eksik etmemeniz.

Peki ders dışında Bilal neler yapacak bu sene? Öncelikle E.. ( devamı )

Günün Haberi :)

Mon, 10 Sep 2007 02:24:00 +0300

Benim için uzuuuun sayılabilicek bir süredir Amerika’da olan Emre’nin artık Amerika’da saatleri sayılı. 24 saatten daha az vakti kalan emre için internet haber tarafından ( :P ) hazırlanan habere buradan ulaşın :D

Tıklayın yahu

Tıklasana hemşerim.

Emre’cim şimdiden hoş geldin Türkiye’ye :)

.. ( devamı )

Formamı Geri Veeer...

Sun, 09 Sep 2007 13:18:00 +0300

http://www.formamigeriver.com

Yani ne bileyim insan huzurunu geri ister, parasını geri ister, çalınan cep telefonunu geri ister de formasını ister mi.. orası bir muallak.

Geçen haftalarda sevgili internet tarayıcım Firefox ile gezerken, FormamıGeriVer adlı site ile karşılaştım. Girişindeki yazıyı okuduktan sonra, bunun bir halk hareketi olduğuna karar vererek hemen boş kalan yerleri doldurmaya başladım. Çok hızlı gittik galiba geri sarayım biraz. İsterseniz önce sitenin girşindeki tanıtım yazısı ile başlayalım.

…

“Bir zamanlar yeşil sahalarda bize Ay-yıldızlılar denirdi. Tıpkı İtalyanlara Gök mavililer, Brezilya’lılara Sambacılar ve Almanlara Panzerler dendiği gibi. Çünkü formalarımızın üzerinde uzun bir bant ve içinde ay-yıldız vardı. Şekli tamamen bize özgüydü ve dünyada benzeri yoktu. Bu forma futbolumuzun başarısız sonuçlar aldığı yılların sorumlusu seçilerek adeta canlı canlı tarihe gömüldü. Bugün giydiğimiz standart formayı kırmızı-beyaz renk kullanan herhangi bir ülke .. ( devamı )

O Çocuk...

Sat, 08 Sep 2007 00:53:00 +0300

Bir çocuk vardı.

Gözlerinde

Umutlar taşırdı.

Yarına öylece bakar,

Bembeyaz hayallere dalardı..

Gözleri gökyüzünde kaybolur,

Her gece yıldızlara bakardı..

Dünya döndükçe,

Çocuk büyüdü,

Depresyon Üzerine

Fri, 07 Sep 2007 15:27:00 +0300

Günlük yaşamımızda çokça duyduğumuz ve yaşadığımızı iddia ettiğimiz depresyon konusuna eğilmek istedim. Depresyon meselesine kısa bir giriş yapalım. Öncelikle depresyonun bir ruh hali olduğunu söylemek gerekir. Bence bir hastalık değildir (modern tıp ise depresyonun bir hastalık olduğunu iddia ediyor) ama hastalık kadar zarar verir. Şu unutulmamalıdır ki her insan depresyona girebilir.

Depresyon, insanın çökmüş haldeki ruh durumudur. Depresyonun bilinen en önemli özelliği kişinin yaptığı işlerden zevk alamamasıdır. Daha önceden zevkle yapmakta olduğu bir faaliyeti (örneğin oyun oynamak) insana zevk vermemeye başlamışsa depresif ruh haline girilmiş demektir. Bundan da önemlisi depresyon, ümidin bittiği yerde başlar. Ümidi olan insan depresyonda olmayacağı gibi, depresyonda olan insanın da ümidi olmaz. (ne laf ettik be). Olaylar karşısında yılgındır, kendine değer vermez, etrafında olan olaylara karşı tepkileri oldukça zayıflar. İnsan ister istemez bulunduğu durumdan dolayı acı duymaya başlar. Bu acı doğal olarak günlük hayatta yaptığı diğer işleri de etkiler. Etrafındaki insanlarla anlaşma problemi çeker. Ve galiba en önemlisi depresyondaki insan, etrafındakilerin onu anlamamasından dolayı yakınır. Bazıları konuşacak birini ararken, bazıları kimseyle konuşmak istemeyecek kadar içine kapanır. Depresyona yol açan olaylar genelde çözümü zor olduğu için depresyondaki insanların normale dönmesi zaman alır. Depresyonun en uç noktalarında ise insan ölümü düşünür. Günlük yaşamda yaşanan moral kayıpları ise depresyon değ.. ( devamı )

Yok Be Kardeşim.. Daha Neler..

Wed, 05 Sep 2007 13:11:00 +0300

Başlık ilgi çekici olsun dedim. Böylelikle okumanız kolaylaşır diye düşünüyorum. Aslında bu bir psikolojik test bile olabilirdi. Ama kendimi hiiiiç öyle uğraştıracak havada değilim inanın ki. Böyle kısa bir giriş yaptıktan sonra başlayalım bakalım.

Şimdi efendim geçen gün düşünüyordum da dünyada olayları ikiye ayırmak lazım. Birincisi herkesi etkileyen genel meseleler, ikincisi bireyleri etkileyen günlük meseleler. Mesela Amerika’nın Ortadoğu’ya saldırması genel bir meseledir. Burada yaşayan bir insanın yaşadığı sıkıntılar da genel meselelerin tetiklediği bireysel bir mesele. Dünyada tüm olaylar böyle gibi geliyor bana. Bunun nedeni galiba Atilla Akar ve Mahir Kaynak’ın kitaplarını okuduktan sonra edebi kitaplar okumaya başlamış olmam. Dünyada neler olup bitiyor ama biz bazen kendi meselelerimizle uğraşıyoruz. Aslında hepimiz insan olduğumuz için bunu kabul etmemiz gerekiyor. Herkesin kendine ait dertleri sıkıntıları var.

Evet, ne kadar üzücü olsa da dünyada sayısız sıkıntı var. Ogün Şanlısoy’un şarkısında dediği gibi “Sorsan sorun yok mudur, dünya sorunla kaynar…” Burası da bu şarkıyı dinlerken aklıma gelmişti. Herkesin bir derdi var ama bazılarının çözümü yok gibi. Aslında dünyada çözümsüz sorun yoktur diye düşünüyorum. Çünkü çözümü olmayan meseleler cidden üzülmeye değmiyor. Üzülmekle elinize bir şey de geçmiyor. Geçen gün, duy.. ( devamı )

Sonabahar Geldi :)

Tue, 04 Sep 2007 23:37:00 +0300

Sonbahar geldi :) nedir sonbahar? Kimine göre hüzün, kimine göre ayrılık.. Bence ise okul. Evet, yavaş yavaş okullar açılıyor. Bugün okulun sitesinde artık kendimi 2.sınıf görünce epeyce sevindim. Gerçi birkaç saate kadar program yapmakla kafayı yiyeceğim ama yine de güzel ya, o koşuşturmayı özlemişim. Midtermler finaller ödevler derken yine dopdolu geçecek bir seneye başlıyoruz. 6 ders alacağım ama buna bir de dil eklemek istiyorum. Dil konusunda İtalyanca ya da İspanyolca alırım gibime geliyo. Acaba hangisini alsam? Neyse bir program işine girelim de yazarım buraya da :)

Evet, şimdiden herkese yeni eğitim-öğretim yılında başarılar. Hepinize Allah zihin açıklığı versin. Bekle bizi Ankara, zıpkın gibi fişek gibi geliyoruuuuuuuz :)

.. ( devamı )

İsyan Ediyorum

Fri, 31 Aug 2007 23:46:00 +0300

Neden her şey yoluna girmeye başladığı zaman bir şeyler ters gitmeye başlıyor. “Aklın Kitabı” adlı kitapta da dediği gibi insanların en büyük hatası duygularıyla hareket etmesi. Neden düşünmüyoruz? Ben bu yüzden kendime çok kızıyorum. İnsanlar biraz daha anlayışlı olamaz mı? İnsanlar biraz daha beni anlayamaz mı? Ben insan değil miyim? Yok mu benim de duygularım? Ben kötülerin başı mıyım? Bu isyanın nedeni kendileri değiller mi? Hayatımı neden mahvetmek için el birliği yapıyorsunuz? Beni anlamıyor musunuz? Yoksa anlamak mı istemiyorsunuz? Kasten mi yapıyorsunuz tüm bunları?

İsyan ediyorum artık. Hayatımı yaşamak istiyorum. Bundan sonra üzülmek istemiyorum. Yetmedi mi üzüldüğüm kadarı. Neden durgun denizde dalga üretiyoruz ki?

Ben çok sıkıldım. Artık OY-NA-MI-YO-RUM!

Tüm güzellikler sizin, kalan huzur N’OLUR benim olsun! Yalvarıyorum! Anlamanızdan da vazgeçtim, tek istediğim bir damla huzur.

. . .

.. ( devamı )

Sobeeee

Fri, 31 Aug 2007 21:35:00 +0300

Bloglar arasında ilginç adetlerden olan “sobeleme” veya diğer adıyla “mimleme” her zaman ilgimi çekmiştir. Bu yolla başlatılan bir sobenin kaç kişiye ulaştığını düşünmüşümdür hep. Bu benim 2. sobelenmem. İlkinde zamanım olmadığı için bir şey yazamamıştım ama bu sefer yazacağım. Tamkarışık adlı blogcu arkadaşımın mimlemesi ile mimlenmişiz. Konu etkileyici bir fotoğraf seçmek. İşin aslı, ben soruyu tam anlamadım ama size beni etkileyen bir fotoğraf gösterip neler hissettiğimi aktaracağım. Bu arada sobe yazısına buraya tıklayarak ulaşabilirsiniz.

Evet resmimiz bu.. Malum, önümüz sonbahar. Bugün yazın son günü hatta son saatleri. Ama bundan dolayı seçmedim bu resmi. Bu aralar ne kadar güneşli görünse de hava yaprak döküyor gibi hissediyorum kendimi. Kış mevsiminde doğmama rağmen bana uygun olan mevsimler baharlar gibi geliyor. Diyeceksiniz ki ama bu resim sonbahara benzemiyor. Evet ama içerdiği hüzün bence sonbahara daha çok yakışıyor.

Toprak yollar genelde daha yalnız yerlere ulaşır. Otoyollar büyük şehirleri bağlar, toprak yollar küçük şehirleri. Bu toprak yol belki bir kasabaya gidiyordur. Bu yolda yolcu olduğunuzu düşünün. Gideceğiniz yer görünmüyor ve hafif bir sis var. Etrafta yeşillikler var insanı rahatlatan. Ve her zaman hayran kaldığım, gök k.. ( devamı )

Anlatılmak İstenen?

Wed, 29 Aug 2007 04:16:00 +0300

İnsanların iletişiminde bir problem olduğunu düşünüyorum. En azından şunu itiraf etmeliyiz: Biz, dinleme özürlüyüz. Herhangi bir meselede bile kendi fikirlerimizi sonuna kadar destekliyoruz. Karşı tarafın fikrini sormadan tartmadan özellikle hiç yanılmayan(!) önyargılarımıza güvenerek, belki de kendimize en büyük kötülüğü yapıyoruz. Bu sayede toplumda çatlamalar meydana geliyor. Kimse anlatılmak istenenin farkında olmuyor. İnsanları dinlemeyi başarabilen insanlar ise gerçekten çok az sayıda ve bulanlar ellerinden kaçırmak istemiyor.

Eksiğimiz dinlemek. İnsanların ne kadar karışık duygulardan meydana geldiğini bundan önce defalarca söylemiştik. Her insan bir duygu yumağıdır. Bizse karşımızdakine robot gibi davranıyoruz.

Peki Bilal bu konuya nerden geldi diyeceksiniz. Hemen söyleyeyim. Son zamanlarda anlatmak istediğim şeyleri anlatacak birini bulmakta zorluk çekiyorum. MSN üzerinde birkaç kişiyle konuşmuyor olsam (mesela elektriğin veya internetin kesildiğini düşünün) bu problemin büyüyeceğine eminim. Allah’a şükür şu satırları yazarken öyle çok da kötü değilim. Buradan sevgili Güzin Apla’ma, Cansu’ya ve Hüseyin’e teşekkürlerimi sunuyorum.

Konuya geri dönelim. İletişim kopukluğumuz yüzünden insanlardan çok çabuk uzaklaşıyoruz. İletişim kopukluğundan kastım ar.. ( devamı )

...varmış...

Mon, 27 Aug 2007 12:22:00 +0300

Hayatta sevgiler vardı,

Yaşanmamış ya da yarım kalmış,

Ya Gözyaşına kapılmış,

Ya Mutlu sona hasret kalmış,

Ama olmamış

ya da olamamış olanları..

Hayatta sevinçler vardı,

Paylaşılamamış,

Paylaşacak bulunamamış,

Bilal Ne Alemde?

Sat, 25 Aug 2007 22:32:00 +0300

Tek kelime ile ifade etmem gerekseydi bir şey diyemezdim. İki kelime ile ifade etmem gerekseydi “yaşıyorum işte” derdim. Ama cidden öyle. Tek yaptığım nefes alıp vermek diyebilirim. Yaptığım diğer tüm şeyler bana somut değil gibi geliyor. Yani sanki rüya aleminde yaşıyorum. Yaptıklarım gerçek mi değil mi hiç emin değilim. Yani, yaşamaktan ne anladığımı iyice sorgular oldum. Karamsar değilim ama mutlu da değilim. Mutlu olmak için bir sebep bulamıyorum çünkü. Bu durum bana çok uzak değil aslında ama ne bileyim.. Belki de beni en iyi ifade eden şarkı Gripin’in Böyle Kahpedir Dünya adlı şarkısıdır.. Tavsiye ederim..

Tatilde kitap okuyacağım demiştim bu aralar iyice bıraktım. Ne kitap okuyorum ne kendime bakıyorum. Boşvermişliğin ipini iyice kaçırdım galiba. Bugün ailece Ordu’ya gezmeye gittik. O kadar çok şey aldım ki. Belki de bu iç sıkıntıma iyi gelir diye annemler aldı ben de yok demedim. 1 Ayakkabı, 3 tişört ve 1 tane de gömlek aldım. Daha doğrusu aldılar.

Son günlerde çok fazla top oynamaya başladım. Sitedekilerle top oynuyoruz, epeyce ter atıyoruz. İyi yani benim için. Kızma Birader’i bitireceğim demiştim onu da tamamladık Allah’a şükür. Arada bir de Yahoo Games’te satranç oynuyorum. Pek kazanamıyorum ama olsun :D

Prens Gerçekleri...

Fri, 24 Aug 2007 03:57:00 +0300

Birkaç gün önce bu ekranlarda gördüğünüz güzel kedi Prens hakkında şok bir iddia oraya atıldı. İddia’ya göre Prens’in çocuğu olmayacakmış. Bu olaylar hakkında konuşulanlar…

Gazetelerde Manşet: Prens’in çocuğu olmayacakmış!

Manşet 2: Şok İddia!

Prens’ten Açıklama: Doğru Değil!

Dün gazetemiz spikerlerine saldıran Prens: “doğru değil, beni sevenler bana inansın, tüm bunlar yalan, tüm bunlar iftira”

Kedinin sahibi Cansu yaptığı konuşma ile dikkat çekti: “Lütfen o ünlü bir kedidir böyle bir sey yok”

Turuncu Balık Bilal: “Olay anında bende oradaydım, prensi bir gün götürdüler ve bir daha asla eskisi gibi neşeli olamadı”